Van verdriet naar klein wonder en bedankje...

Van verdriet naar voorzichtige vreugde...
Ongelofelijk dat verdriet en vreugde zó dichtbij elkaar liggen.
Precies 3 weken na het overlijden van mijn schoonvader is zijn achterkleinkind geboren.
Een teer, klein, mooi, manneke, gezond ter wereld gekomen...

Levi is zijn naam...

Als je dat kleine ventje zo ziet, is het toch altijd maar weer een wonder.
We zijn blij...maar met een dubbel gevoel.
Hadden het mijn schoonvader zo gegund zijn achterkleinkind te zien.
Levi is een kadootje en wat zijn zijn ouders gelukkig en trots...

Welkom op de wereld kleine vent...
Dat je maar gezond, groot en stoer mag worden.



Ik wil jullie bedanken voor jullie lieve reacties, en steun, we hebben veel kaarten gekregen, heel bijzonder!
Het heeft ons heel goed gedaan dat er zoveel mensen mee hebben geleefd en uit alles wat er rondom het overlijden is gebeurt, is gebleken dat mijn schoonvader ZÉÉR geliefd was/is.
Wat een fijn gevoel is en we het de komende tijd een plekje kunnen gaan geven.
Mijn schoonmoeder is zo ontzéttend flink, onvoorstelbaar...

Bedankt allemaal BEDANKT!!!


Liefs Inge
Ook namens Wijnand

details van het babyquiltje

Dank voor alle leuke reacties die ik kreeg op mijn quiltje.. om de quilt van iets dichterbij te laten zien even een paar detailfoto's...
Ik heb de hele familie dingen laten bedenken die je een pasgeboren baby wilt wensen.... zoals Synny days, a happy home en a healthy life

Het zakje geknipt uit een spijkerblouse van een zoon is bedoeld om een knuffeltje of zo in te steken, klavertje vier erboven is ook uit het spijkerbloesje geknipt

Eigenlijk zijn bijna alle stofjes uit overhemden geknipt, alleen het bloemetje was een tafelkleedje...

Heb ik weer deel 2

De paarse plekken van mijn bevriezingsverschijnselen op mijn boven benen zijn nog niet verdwenen of ik heb het volgende alweer.
Dinsdagochtend fietste ik naar mijn werk en dacht dat het qua gladheid wel mee viel, ik ontweek alle ijsplakken en glimmende plekken en kon lekker door fietsen. Zelfs het stoplicht stond op groen en ik trapte net even iets harder om hem nog te halen.
Niet dus, ik ging plat op mijn ... het was toch iets gladder dan ik dacht.
Uiteraard niemand die je even onder je fiets vandaan pulkt, dus weer op gekrabbeld en gewacht bij het inmiddels rode stoplicht en daarna mijn tochtje weer voortgezet maar al snel merkte ik dat ik mijn linkerarm niet echt lekker meer kon gebruiken zonder daar enorme pijnscheuten in te krijgen.
Nou ja en om een lang verhaal kort te maken...
Eind van de ochtend toch maar even langs de huisarts die me weer doorstuurde naar het ziekenhuis daar bleek dus mijn elleboog gebroken te zijn.
Heb ik weer! 
Gelukkig is het een mooie rechte breuk, volgende week mag ik opnieuw op de foto als alles nog steeds goed zit dan hoef ik alleen een mitella om en anders gaan ze het operatief vast zetten. 
Zit ik daar bij de EHBO te wachten krijg ik een smsje van mijn zus met een berichtje dat zij ook haar arm gebroken heeft haha een lekker stel meiden hebben mijn ouders.


















Maar 's avonds maakte Sonja mijn hele dag weer goed.
Tussen de reacties op mijn blog las ik een berichtje van Sonja dat ik even op haar blog moest kijken, bleek ik haar super leuke, snoezige, zelf gemaakte give away gewonnen te hebben!
Hartstikke leuk natuurlijk en helemaal op het juiste moment want ik kon wel een oppeppertje gebruiken en deze spullen passen natuurlijk helemaal perfect in onze nieuwe slaapkamer.
Lieve Sonja nogmaals bedankt!!!

Naar aanleiding van de oproep van Mirjam om mutsjes voor baby's in Nepal te breien heb ik er drie gemaakt, de vierde staat nog op de pen maar breien lukt nu even niet meer.

De kleuren op deze foto kloppen niet helemaal, de middelste is knal roze en de laatste is lila. Foto's maken met één hand gaat niet echt lekker.

Ik heb wel al ontdekt dat ik met één hand kan haken, met links kan ik nog net het haakwerkje vasthouden en met rechts doe ik de rest.
Op verschillende blog's kwam ik van die leuke granny squares tegen en nou kan ik wel haken maar dit heb ik nog nooit geprobeerd.
Van Tosca kreeg ik een bestand met een duidelijk stap voor stap beschrijving hoe je een granny moet haken maar ik viel al snel als een blok voor de granny square van Jeanet
Het patroon heb ik zo'n beetje 8x doorgelezen en daarna was er volgens mij nog steeds heel duidelijk een vraagteken boven mijn hoofd te zien, stokjes, dubbele stokjes en zelfs drie dubbele stokjes???
Gelukkig bestaat er nog zoiets als You tube, daar vond ik filmpjes met een duidelijke uitleg.
Het is niet het makkelijkste patroon maar wel het leukste en waarom zou ik makkelijk doen als het ook moeilijk kan tenslotte!

Sexy!!!!

Mocht je nog gaan schaatsen en er toch een beetje sexy bij wilt lopen....

Of deze, dan blijven je benen ook nog een beetje warm.

Nou mij niet gezien hoor, ik breek mijn enkels al bijna als ik gewoon buiten door de sneeuw loop.
De doorgaande wegen zijn aardig begaanbaar maar binnen de wijk is het nog steeds hopeloos en fietsen is echt onmogelijk.


Ik heb trouwens ook weer wat hoor...
Woensdag ochtend werd ik wakker met behoorlijk pijnlijke bovenbenen.
Na een kleine inspectie bleek dat ik allemaal dikke rode vlekken op mijn bovenbenen had zitten die aanvoelde als enorme blauwe plekken. Maar ja geen tijd om daar lang bij stil te staan, ik had een afspraak bij de kapper, mijn huis had een schoonmaakbeurt nodig, de koelkast was alweer leeg en er lagen nog een paar stapels wasgoed, strijkgoed en opvouw werk op me te wachten. Pas toen ik eind van de dag nog wat Ikea bouwwerkjes in elkaar aan het zetten was bedacht ik dat het toch wel erg vervelende plekken waren die daar op mijn benen zaten.
Dus vanmorgen toch maar even de assistente van de dokter gebeld en om uit te sluiten dat ik geen allergische reactie op iets had moest ik even langs komen.
Zij kijken en daarna de dokter ook nog eens kijken, zegttie jij bent zeker dinsdag toen het -15 graden vroor gewoon alleen met een spijkerbroek aan je benen gaan fietsen he. (Uuuuhh ja inderdaad, 7 km naar mijn werk) Ik durfde geen bijdehante opmerking te maken dat ik ook nog sokken, schoenen, ondergoed, een trui, een jas, een sjaal een muts en een paar handschoenen aan had want dat bedoelde hij natuurlijk niet.
Dit zijn beginnende bevriezingsverschijnselen meissie.
Ik kreeg als advies om als het weer zo koud was en ik naar mijn werk moest fietsen mijn benen dik in te smeren met vaseline daar overheen een maillot aan te trekken en dan pas een spijkerbroek. En die vlekken gaan na een tijdje vanzelf weer weg.
Ja dokter oke dokter...
Dus voorlopig zie ik er prachtig uit met die rode vlekken op mijn benen.
Eeeecht seeeexy!

het idee dat ik op één van de quiltblogs las om voortaan GEEN lapjes meer te kopen maar het voortaan te doen met wat nog in de kast ligt sprak mij reuze aan.
Ben dus gaan winkelen in eigen huis en heb afscheid genomen van het idee dat ik hier met goed fatsoen nog ooit van zijn levensdagen fatsoenlijk inpas.....

Ook afscheid genomen van het idee dat manlief dit door mij gekochte overhemd werkelijk gaat dragen....

Heb zijn Ralph Lauren overhemd al een tijdje geleden op moeten offeren om er een babyquilt van te maken, voor een meisje, zie oudere posten....

heb wat gordijnen en wat kantjes her en der vandaan geplukt...

Wat kleedjes van een Franse rommelmarkt, 10 jaar geleden gekocht omdat ik ze zo aandoenlijk vond.....Ik heb nu toch maar besloten morgen naar de Markt te gaan want ik heb echt veel te weinig stoffen...babyquiltje op de eerste foto is bijna klaar, d.w.z., de top is klaar, maar nu de tussenlaag er nog tussen en nog quilten....niet mijn allergrootste hobby want ik wil eigenlijk aan een nieuwe beginnen....er liggen hier in huis dan ook zeker 10 tops die nooit tot een echte quilt zijn gekomen omdat ik te lui ben om ze af te maken.....

Winterse wandeling.

We hebben onze zaterdag wel weer goed benut geloof ik.
Vanmorgen om 9 uur al richting de autogarage om de auto op te halen die was heen voor een kleine beurt en een apktje, op de terugweg meteen maar even de weekend boodschappen gedaan.
Thuis de wasdroger gevuld en een nieuwe was in de machine gepropt, koffiezet apparaat aan gezet en snel even de stofzuiger door de kamer getrokken en daarna de katten blij gemaakt met een schone kattenbak.
Even een rust momentje met een bak koffie en mijn breiwerkje.
Daarna propte we de auto vol met spullen van mijn dochter en brachten we die naar Alkmaar, snel weer naar huis om te lunchen en hup weer op weg naar Alkmaar om lading 2 heen te brengen.
Toen we weer thuis kwamen was het tijd voor onze jongste, die wilde heel graag samen met ons een stuk lopen door de sneeuw (lees wij lopen zij op de slee zitten)
Ondanks dat de thermometer wat graatjes onder nul aangaf was het heerlijk buiten en de zon was zo fel dat ik mijn zonnebril op heb gezet.

Zin om een stukje mee te lopen?

Dit is het uitzicht vanaf de brug tegenover ons huis.
Het ijs is al dik genoeg om op te schaatsen maar door de sneeuw kan je niet meer zien waar de zwakke plekken zitten dus gaan we maar even niet het ijs op.

Als je voorbij alle huizen loopt kom je bij de bergjes, door de kinderen ook wel teletubbiebergjes genoemd. Als het gesneeuwd heeft kunnen ze hier heerlijk vanaf sleeën.

We liepen verder richting de rand van het dorp en al snel kwamen we geen mens meer tegen.

Tja en dit is onze jongste dochter, 13 jaar maar nog steeds niet te oud om op de slee te zitten.

Het zonnetje scheen volop.

In de verte het poldermuseum.

Ook een sneeuwengel maken blijft leuk.

Ik weet het, het is geen gezicht... snowboots aan en een zonnebril op maar ik heb een paar jaar geleden mijn ogen laten laseren en daarom draag ik bij felle zon altijd een zonnebril.

Dit is een deel van het park van Luna, onderdeel van de stad van de zon. De sloten zijn hier in grappige kronkels uit gegraven.

De sight seeing van de stad van de zon, misschien heb je er wel eens iets over gelezen? Deze hele wijk is emissieneutraal er staan 3 windmolens aan de rand van ons dorp en alle huizen hebben in deze wijk zonnecollectoren.

Zo sneu voor de watervogels... dit is de enige wak in dit best wel grote meer. Het ziet er een beetje overbevolkt uit zo.

Jongste, ja nog steeds op de slee wordt gebeld door oudste dat ze ook mee wil sleeën.

Daar staan ze dan met z'n tweetjes, even overleggen hoe ze boven op deze spiegelgladde berg gaan komen.
Rechts kan je nog net zien hoe een jongen aan het snowboarden is, wat je hier nog niet kan zien is dat hij nou niet bepaald een zachte landing maakte.

Hier gaan de oudste.

Oef... heel beneden aan gekomen gelukkig.
Nu begon ik het toch wel koud te krijgen, de meiden bleven nog even maar wij gingen richting huis, lekker aan de koffie.

Oja, herkennen jullie deze nog, ergens uit een post van mei 2011???
Ze zijn eindelijk klaar... en werden aan het eind van de middag thuis gebracht.
Ja je leest het goed, gebracht... maar hoe dat zit vertel ik de mijn volgende post wel weer.

Aan het eind van de middag nog een bezoekje aan de bouwmarkt gebracht zodat we morgen bij mijn oudste kunnen gaan schilderen en meubels in elkaar kunnen gaan zetten.

Nu eerst maar even lekker bankhangen.



Aan de grote schoonmaak bij...

.
Mijn dochter!!!
Zo komt ze weer thuis wonen en zo gaat ze weer.

Afgelopen donderdag kreeg ze via via een belletje dat er per 1 februari een kamer in het centrum van Alkmaar vrij zou komen en na een telefoontje met de huiseigenaar kreeg ze te horen dat de kamer idd nog beschikbaar was.
Vrijdagavond zijn we met z'n tweetjes gaan kijken en de kamers zijn echt ontzettend leuk.
Zij huurt dan op de eerste verdieping een kamer met slaapkamer en boven haar zijn nog 3 kamers waar op dit moment 3 heren wonen, de keuken, toilet en badkamer is voor gezamenlijk gebruik.
Als er niet te veel achterstallig onderhoud is dan krijgt ze woensdag de sleutel al en dan gaan we aan de grote schoonmaak.
Als cadeautje had ik voor grap een schoonmaakpakketjes samengesteld.
Normaal gesproken koop ik schoonmaakproducten op geur maar dit keer op kleur, niet dat mijn dochter nou zo van blauw houdt maar het stond zo leuk bij elkaar.

Het pand is gebouwd in 1850 en de twee kamers die ze gaat huren hebben nog de authentieke details zoals glas in lood ramen en een balkonplafond.

De foto hieronder vond ik in het regionaal archief en komt uit 1974.

Qua kleur en interieur mag ik me er niet te veel mee bemoeien (helaas) maar ik mocht wel mee om haar hele uitzet te kopen en dat samen winkelen is super gezellig.

Gister hebben we de Action en de Xenos al leeg gekocht en vanmiddag is Ikea aan de beurt. Bij Ikea verkopen ze banken in handzame pakketjes en aangezien de trapopgang maar 70 cm breed is en de deuropeningen ook veel smaller zijn dan we gewend zijn past daar nooit een gewone bank doorheen.

Echt veel tijd om uit te rusten heeft ze nog niet gehad in de korte tijd dat ze weer thuis was en mijn plan om haar weer een beetje bij te voeren tot ze weer een normaal gewicht heeft is ook niet gelukt maar haar blije gehuppel door het huis doet me goed.
Ze komt er wel.